In mijn vorige log schreef ik dat ik op 23 januari mijn ogen ging laten laseren. Dit verliep echter niet helemaal zoals gepland….
Het laseren ging helemaal prima; ik was ontspannen, waardoor alles ging zoals het behoorde te gaan. Na de behandeling kreeg ik uitleg over het innemen van de pijnstillers en het druppelen tot 5 weken na de behandeling. Op het moment dat ik buiten liep, begon de verdoving uit te werken en de pijnstillers in te werken. Pijn heb ik dus eigenlijk totaal niet gehad!
De controle de volgende dag was goed: alles zag er rustig uit. Normaal gesproken hebben mensen op de 2e dag de meeste last. Bij mij was dit niet het geval…. tot een dag later. Toen had ik erg geïrriteerde ogen en dacht ik pijn te voelen, waardoor ik meteen weer aan de pijnstillers ben gegaan. Op donderdag zouden de bandagelenzen worden verwijderd. Helaas was mijn rechteroog nog niet voldoende genezen, waardoor de lens meteen weer werd terug geplaatst (geen fijn gevoel!!). Op zaterdag mocht ik terugkomen. Toen ging het verwijderen prima. Deze eerste week zag ik overigens erg wazig, door de ‘korst’ die mijn hoornvlies vormde.
Een paar dagen na het verwijderen van de bandagelenzen, begon ik dubbel te zien. Het begon met 1 keer dubbel, maar werd een paar dagen later zelfs 3 keer dubbel. Autorijden ging niet, lezen was uitgesloten en lezen op de computer of telefoon ging niet langer dan een minuut of 3, waarbij ik mijn ogen erg moest inspannen. Ik bleef dus in de ziektewet….
Tijdens de controle bleek ik maar voor 40% te kunnen zien. De vermoedelijke verklaring was dat de korst door de vrieskou niet goed genas, het licht op verschillende plekken in mijn ogen ‘brak’ en ik daardoor alles dubbel zag. Leuk is anders….
Toen de temperatuur weer boven de 0 graden steeg, voelde ik echter 2 dagen een soort korreltjes in mijn ogen (korst?). Toen dit voorbij was, was ook het dubbelzien verdwenen. Tijdens die controle zag ik weer 80%. Ik kon (na 3,5 week in de ziektewet) ook weer gaan werken; autorijden ging goed en de tekst op mijn laptop vergrootte ik, zodat ik met niet al teveel inspanning kon lezen.
Een week later had ik het idee dat ik alles weer voor 100% zag. Dit was een week geleden. Of dit daadwerkelijk zo is, zal de controle aanstaande woensdag uitwijzen.

Wat ik had verwacht dat een week zou duren, werd ongeveer een maand, maar ik zou het zo weer doen!! Het is namelijk heerlijk om zonder hulpmiddelen als lenzen of een bril, vanaf het moment dat je uit je bed stapt alles scherp te kunnen zien!!
Lang leve het ooglaseren!!

Morgen om 11.00 uur is het zover. Dan worden mijn ogen gelaserd. De voorbereiding hiervoor startte al op 1 september 2011…
Omdat ik al een paar jaar nachtlenzen droeg en deze je ogen vervormen, mocht ik 16 weken van tevoren mijn lenzen niet meer in. De eerste 2 weken zag ik zonder het dragen van mijn lenzen nog goed, hierna werd mijn zicht steeds slechter en moest ik mijn oude bril opzetten, die ineens weer ‘hip’ bleek te zijn. Ik kreeg alleen maar complimenten. Toch moet ik er niet aan denken om altijd verplicht te zijn een bril te dragen. Zeker in de zomer lijkt het me erg onhandig… Vanaf morgen ben ik hier dus voorgoed vanaf. Althans, daar mag ik vanuit gaan.
Of ik opzie tegen morgen? Aan de ene kant wel. Het blijft natuurlijk een eng idee dat ze aan je ogen gaan ‘zitten’. Aan de andere kant ben ik blij dat het eindelijk zover is.
Ik hoop dat alles meevalt en ik binnen een paar dagen weer de ‘nieuwe oude’ ben!